Ey Çınar Şiiri - Kasım Kobakçı

Zihnimi yorarak karanlık güne,
Söz geçmez kurgusal soğuk sürgüne.
*
Davetkar kıyıda ummana nispet,
Coşkun bir romantik divana nispet.
*
Şöyle akım akım şiir okusak,
Hadi aç sayfayı, hayal dokusak;
*
Klasik bir uyumu katsak ne çıkar,
Can dostum sırdaşım, ey ulu çınar!
*
Bu sanatı senden daha büyülü,
Yazan var mı böyle zarif öykülü?
*
Senin yüreğinden, senin elinden,
Sanki ezgi damlar sözün telinden.
*
Bir sayfa okusan gerçeklik değil,
Sade doğalcı bir içtenlik değil;
*
Semboller ırmağı çağlayıp aksa,
Dalalım ritmine, ruhumu yıksa.
*
İçimdeki küskün, kırgın izlenim,
Dize dize coşup olsun şölenim.
*
Bu yorgun, kederli günü kim savar;
İyi ki sanatın ve hoş sesin var!
*
Hep denir küllenir zamanla acı,
Paylaşmak sanılır derdin ilacı.
*
Yalandır herkesin uyduğu efkar;
Kor ateş düştüğü yüreği yakar.
*
Ama yanımdasın, kulak pasımı,
Silersin ritminle bütün yasımı.
*
Kör kuyular gibi sularla dolan,
Varoluş özümü yeniden bulan.
*
Gecenin gündüze dönüşü gibi,
Yaşama sevinci bulur sahibi.
*
Dayanır eleme gönlümde bahar,
İyi ki yazınla varsın, ey çınar!