Serçeler yıldızlarla sevinirken,
Gün batımı geceye vakur bir selam verirken,
Yakamozlar karanlığın bağrında
Yeni doğmuş bir sır gibi titreşirken,
Ben senin adını
Henüz yazılmamış mezar taşımda taşıyordum.
Küçük sevgiler
Aşkın bahçesine birer tohum gibi düşerken,
Her şeyin ardında duran o kudret,
Vardan yok eden,
Yoktan var eden o büyük sır
Yüreğimizde sessizce tecelli ederken,
Kaygılanma ey aşk…
Çünkü biz
Faniliğin kıyısında duran iki yolcuyuz,
Ve aşk
Ölüme bile boyun eğmeyen
En eski hakikattir.
Kayıt Tarihi : 17.3.2026 00:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!