Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bu derd-i bahir
Kan kızıl umman
Çiçek çiçek
Kulağınıza küpe çocuklar
Bencileyin kızılcık şerbeti gülüşler
Afrikaya Asyaya
Direnen ellere armağan
Geceyi karanlığın koynunsanma sakın
Dünü var yarını var
Gün deyip beklerim.
* * *
Birgün esenlik yurduna kavuşmaksa hayal olmazsa gerek...Sevgiler Ataman Bey +
ustadımı kutluyorum yüreğin dert görmesin efendim
az şeyle çok şey anlatanlardansınız tebrik edrim
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta