Ellerimle ördüğüm bu ağa düştüm
Kurtulmak istedikçe, battım, gömüldüm!
İlmek boynumda idi, koparamadım
Mutluluğa bir çıkış, yol bulamadım!
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Simdi buradan anlasilan mutsuz bir evlilik, ALLAH kimseye gostermesin, ama hayat devam ediyor ,gun dogmadan neler dogar...saygilarimla, Suayip Resadoglu
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta