Bu şiir son şiir olabilir defterimdeki.
Son çırpınışları olabilir kağıttaki renkleri bu kalemin.
Cebimde kalan son sözlerim olabilir bu.
Kafam bir arı kovanı ve içinde sanki bir an önce bal yapmaya çalışır gibi çırpınarak dönüp duruyor düşünceler.
O kadar büyüyorlarki beynimin içinde, sürtüne sürtüne, yola yırta çıkıp, kanlı et parçacıkları gibi dökülüyorlar dudaklarımdan.
Kuru bir yaprağım ben,
Buz gibi bir soğuk sokağımda.
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta