Evlat Şiiri - Hüseyin Özcan

Gülistanlarda gezindim ben bugün,
Gülümü gördüm,boynu büküktü.
Su verdim toprağına,
Sevdim,okşadım,bekledim,
Belki canlanır dedim,
Olmadı, canlandıramadım.

Güneş lazım gülüme,tomurcuk olması için,
Yağmur lazım yapraklanması için.
Ne güneş olabildim ona,her sabah doğan,
Ne yağmur olabildim baharlarda yağan.

Olmadı,yapamadım,
Bozkırlarda bir gelincik gibi
Yalnız bıraktım.
Bir gülüm var benim,
Onu onduramadım.

Sonra döndüm kendime,
Aynaya baktım,suçladım kendimi,
Her şeyi yapmışım belki ama,
Eksik olanı yapamamışım.

Dünya dönüyor,
Hayat devam ediyor ama,
Öyle dertler çekiyor ki insan,
Bunlarla başedemiyor.