Evin Çıkmaz Sokakta

Perdeyi çekip hemen
solgun lambayı yaktın
Sen kendi aleminde
beni dışta bıraktın
Evin çıkmaz sokakta
ötesi yok son nokta
Görünmezsin kim bilir
Belki kaç akşam daha

Karanlık çöktü çoktan
Sıcak aş, soğuk ayran
sofrayı da toplayıp
silkeledin balkondan
sonra çay, çekirdekle
Açıldı cam ekranlar
yine bir aşk filmi var
oğlan yanık, kız ürkek
günlerce bakışırlar,
ve arayı bozanlar;
ya kızda gözleri var
ya oğlanı avlarlar
bitmez mutlu bir sonla
sonunda ayrılık var...

Sen de beyaz prensle
Dönüp durursun belki
Başın yastıkta öyle
ruhun göçer bedenden
başlarsın gezintiye
Rüyalar âleminde
rengarenk bahçelerde
sevgiler devşirirsin
O güzel sevgiliye...

Sabah ilk ışık ile
kumrular uçar önce
kanat çırpar boşlukta
kur yapar sevdiğine
balkon korkuluğunda
Nağmeler dizer ona
ve sen uyursun hala.

Yeni bir gün başladı
koptu bir yaprak daha...