di zelaliya axa xwe de bû
mîna dilopek baranê dihate xwarê ji ewrê tarî
bi xemgîniyek hatibû xemişlandin
ji çavan kil dibariya...
di dil de germahiya evînê,
li hember têkçûyîna disekinî,
li pişta wê barên giran giran,
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Ger evîn nebe mirov dike xwe çi bike...
Şalê Yezdan 'bêxêran'wergerîne ser xêrê....
Bi hêviya berz û pîroz..
Birayê ezîz û mîhrîban...
ev helbest ji bo hevaleke bêxêr hatiye nivîsandin.........
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta