Bu sabah değil, her sabah
ruhumun anahtarını bırakırım sevgiye;
dönerken etrafımda yalancı dünya,
yeniden yeşersin diye çağırırım kalpleri,
sevgiler çıksın saklandığı yerlerden.
Bu sabah değil, her sabah
güneş sevgiye doğsun isterim;
çünkü yaşanacak çok şey var hâlâ.
Mavi gökyüzü,
umudu sırtlanmış yolcuları
bir “merhaba” ile karşılar.
Ne iyi ki varlar, sevimli insanlar;
dünya sevgiye susamış,
biz farkında değiliz çoğu zaman,
gönül penceremiz kapalı.
Ben her sabah
sevgiye kurarım gönül saatimi.
Belki bir bakışla başlar her şey,
belki bir sessiz iyilikle.
Sevgi, adı anılmadan da çoğalır;
yeter ki kalp,
kendine biraz ışık açsın
ve korkmadan atsın ilk adımı.
31.01.2026
~ Gülay Özdemir ~
Kayıt Tarihi : 31.1.2026 13:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Sevgi olsun yarınlarınız. Yorumu okuyan değer katan yüreğiniz'e bıraktım:))
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!