Mavi Göğe Karşı Şiiri - Seyrani Göl

Bereketli tarlalar,
Eğmiş bilge başlarını,
Başaklarıyla övünüyorlar.
Boydan boya giymişler
Yeşil entarilerini.
Salına salına yürürlerken,
Mavi göğe karşı,
Ne güzel de dalgalanıyorlar.

Rüzgâr gelir usulca,
Sırlarını fısıldar kulaklarına.
Her başakta bir emek,
Her danede bir dua saklıdır.
Güneşin altın elleriyle
Olgunlaşır umutları.

Sabah çiyi düşerken üstlerine,
İnci gibi parlar yüzleri.
Kuşlar konar dallara,
Türküler yayılır ovaya.
Toprağın kalbinden yükselen ses,
Hayata karışır sessizce.

Uzak dağların gölgesinde,
Mevsimlerle konuşurlar.
Yağmuru bekler sabırla,
Güneşi karşılar şükürle.
Bilgeleri andırır hâlleri,
Az konuşur, çok anlatırlar.

Hasat vakti yaklaşınca,
Bir sevinç dolaşır içlerinde.
Sarıya dönen entarileriyle
Bir başka güzelliğe bürünürler.
Cömert eller gibi açılırlar,
Bereket sunarlar sofralara.

Ey bereketli tarlalar,
Toprağın sessiz destanısınız.
İnsana emeği öğreten,
Sabırla yoğrulmuş aynasınız.
Rüzgâr geçer, mevsimler geçer,
Siz yine umutla dalgalanırsınız.
S.GÖL