Tükenmez yolculukların üstüne kazınmış adım esvedi
Anne kucağından koparılmış, karanlığın eşiğinde bir yavru
Aşina olmadığı kadar yılgın, içindeki köze bir o kadar dargın
Anne diyorum sadece iki heceden mi ibaret
Alemi doğurmuşken, yürek sızısında bir ömür esaret
Gözlerinde daha doğurmadığı bir sancı,
Yabancısı olmadığı bir bakış, ölümün kıskacı
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta