Eşşek Şiiri - Hilmi Eren

Eşşeğe vurdum semeri,
Kaçtı gitti, dönmez geri.
Beklerim o günden beri,
Artık geri gelmez eşşek.

Gözleri var iri iri,
Kırdı yuları, zinciri.
Semerde kaldı kendiri,
Artık iflah olmaz eşşek.

İyiliklerim unuttu,
Nimete nankörlük etti,
İlk fırsatta beni sattı,
Kıymetimi bilmez eşşek.

Karşı dağdan gelir sesi,
Lakin görünmez kendisi.
Merakta koydu herkesi,
Doğru yerde ölmez eşşek.

Eşşeğim, dön lütfen bana,
Taze arpa aldım sana.
Hem sana hem de sıpana…
Tatlı dilden almaz eşşek.

Yiyip içip yattıkların,
Haram olsun yuttukların.
Senin bana ettiklerin,
Yanına kâr kalmaz eşşek.

Yaylamıza gidecektik,
Koyun kuzu güdecektik.
Yoğurt ayran edecektik,
Bakraçlarım dolmaz eşşek.

Kulaklarını sarkıtmış,
Gece sürüyü ürkütmüş,
Garip çobanı korkutmuş,
Ettiğini bulmaz eşşek.

Bir güz günü çıktı geldi,
Affettim, ahıra daldı,
Yemliğini dolu buldu,
Yine bana gülmez eşşek.