Beşiktaş da Maşuklar Yokuşu’nun bitiminde
tenteneli perdeleri sararmış ahşap bir ev
penceresinde komşunun kızı esmer Münevver
balkonlarında kasımpatılar menekşeler
sokak aralarında veya Abbasağa Parkı’nda
arkadaşlarım misket oynardı.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




bedenimiz büyür ama, içimizde ki çocuk hep babasının saçlarını okşadığı yaşta kalır Mehmet abi.
biraz da bundan değilmidir, hep çocuk kalmak ister bedenlerimiz, belki babamız yine bir yerlerden çıkar gelir de, okşarsa diye saçlarımızdan...
saygılar abi, dostumsun her zaman...
geçmiş zaman olur ki;bir pencere aralanır hayal perdesinden
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta