Esme Şiiri - Efe Baray

Efe Baray
12

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Esme

Öylece yığıldım kaldım Esme'nin gerisinde
'Zaman dur! ' dedim, durmadı.
Öylece bakakaldım Esme'nin gerisinde.
Canım öpmek istedi dudaklarını
'Esme dur! ' dedim, durmadı.
Öylece kalakaldım gidenlerin gerisinde.

Bir çocuk düşledim bizim bahçede.
Annesi annemdi, babası babam.
Seni gördüm çıkmaz sokakta.
El sallardın ya Esme, yapmadın
Gülümserdin ya, gülümsemedin yüzüme.

Daldım kaldım öylece hayaline.
Ama hep buradaydım Esme!
Sen gibi gövdemi bırakıp gitmedim bilmediğim uzaklara
Elvedalara dadanmadım bir aşkın sonunda
Ve bana ne, diyesim gelmedi bir poyrazın kenarında.

Biliyorum 'keşkelerle yaşanmaz' demiştim.
Ama keşke burada olsaydın be esme!
Ellerin pembe, yanakların öyle...
'Bir sırrı beraber saklayalım” deseydin bana
Keşke, bir kez daha.

Bitmeyen nedir Esme, sonu gelmeyen nedir?
Ben miyim şimdi bu öfkenin sahibi, yoksa dalgalar mı?
Yağmurlar, fırtınalar, felaketler mi yoksa?
Neye daha çok kızgınım bilmiyorum esme
Yeniden doğan güneşe mi, azgın bir kısrağın sesine mi,
Duvar saatine mi, Sana mı, bana mı, bize mi,
Ya da ne bileyim her şeye mi?
Hem, neden kızgınım, Esme bilmiyorum.

Bugünü yarından önce yaşayım diye
Sıraya koyan ben değildim.
Ben sana git demedim
Gitmede demedim gerçi,
Ama beni dinlemezdin.

Ağaçların yaprak dökümünde ben,
Bahçeler süpürdüm, yollar süpürdüm.
Bulutsuz yıldızlı gecelerde ben
Çoban yıldızını aradım, buldum, seyrettim.
Ama ne bunlar, ne başkaları,
Daha başka, daha başka bilmem neler!
Bildiğimi unutturamadı bana
Geride kalmıştım, yaşamıştım, kurtulmuştum.
'Sevgilerde mecburiyetler olmaz' derler hani
Dün gece, sevgilere mecbur bir adamın,
Yaşam mahkûmu rüyasını gördüm.

Küçükten büyüğe umutlardı aile albümü
Aralarında sen yoktun Esme, utandım.
Çok yükseklerden bir acı düştü üstüme
Seni düşünemez oldum.
Dağlara baktım uzunca bir zaman
Denizlere baktım geceler boyu
Uyuyamadım çoğu kez.
Hatta bir ara, bir kadını arzuladım
Hastalıklı koridorlarda.

O ben miydim Esme, Bu ben miyim?
Sen toprak oldun, bu sen miydin?
Anneler anne, babalar baba,
Kardeşler kardeş miydi Esme?
Bu biz miydik Esme!
Onlar sevgi miydi?

Efe Baray
1998 - İstanbul

Efe Baray
Kayıt Tarihi : 20.5.2011 10:42:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!