Eskiden, çocukken hayaller beslerdim yüreğimde
Mahalle yollarında, su birikintilerinde barajlar kurardım
Umutlar sevgi denizlerine dönüşsün diye
Ki kadınlar halılarını yıkardı orada
Oynardım çocukluğumdan kalan sevinçle
Değmemişti kirli elleri zamanın yüreğime
Bazen kızardım olur olmaz şeylere
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta