Dün yoktu;
anılar saydamında;
bir kabuğu kırıp filizlenir andan sıyrılan duvarları;
içinden geçerek tarihin, bilinen, eskimeyen ki yoktu dün duvarlarında.
Kapısı açık unutulmuş bir sokak,
dokunulmamış penceresine şimdi yaşamanın
ve dün yoktu, sadece an;
bir tablo belleğimde sallanan,
taş duvar,
gri saydam
sıvasız ve sıvalı bazen,
ahşap gözleri ıslanmış
Eski Tarsus evleri,
ellerini kamaştırır ömrünce, terk edilmenin seyrek kumaşında.
Kayıt Tarihi : 12.2.2026 00:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!