Koku Şiiri - İlke Elmastas

Duyuyorum açılan perdesiyle tüm katı manzarayı.

Sıkışmış orkideler kök ucuyla saksısından
Güneşi ararken uçsuz bucaksız,
kapanan mevsim kendi soyut sarmalında
bir renk döküyor
bir renk açıyor
bir renk..

Güz doğdu doğacak şimdinin kenarından;
uzun uzun kırılarak göğün kıyısından,
tohumun orkideye açışını
menekşeye ve şiir içlerinde hala yaşıyor olan
on binlerce
çiçek isimlerini.. tüm o kelimelerin geçtiği kadar,
şimdi ve hep olan
kokusuz,
isimleri göğün kenarından
düşmüş kadar parlak,
çiçekleri
duyuyorum..