Eski kadınlar Çamaşırı elde yıkardı, bulaşığı elde yıkardı. Kimi köy sabunuyla, kimi zeytinyağıyla, kimi de kostikle kaynatılan sabunlarla temizliğin yükünü omuzlardı. Çocuk bezlerini elde yıkar, ocağın başında yemeğini pişirir, tarlada çapa yapar, koyuna, kuzuya, davara bakardı. Bir yandan çocuğunu emzirir, bir yandan sırtında taşırdı. Dinlenmeye vakti olmazdı. İbrikle su taşır, tuvaleti temizler, bezini yıkar, evi çekip çevirirdi. Ve bunların çoğu, bir görev değil, hayatın ta kendisiydi. Bugün geriye dönüp bakınca, o kadınların ellerindeki çatlaklarda yalnızca sabunun izi değil; ömür boyu verilmiş emeğin, sabırla yoğrulmuş sevginin izleri duruyor. Ne kadar anlatsak eksik... Çünkü eski kadınlar, bir evin değil, bir hayatın direğiydi. Muhsin Yener
Muhsin Yener 2Kayıt Tarihi : 16.11.2026 16:52:00
Şiiri Değerlendir
yok




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!