Eski Defterim Şiiri - Kasım Kobakçı

Raftan indirince, tozunu sildim,
Eski defterimde, senin izin var.
Mazinin yasından, saçımı yoldum,
Eski defterimde, senin izin var.
*
Kalemim düşmüştü, okul yolunda,
Müdür bey bağırdı, bekler kolunda.
Utanıp sıkıldım, durdum solunda,
Eski defterimde, senin izin var.
*
Camekandan baktın, Ediz Hun gibi,
Gönlümde fırtına koptu, dip tipi.
Aylarca bekletti, sevda sahibi,
Eski defterimde, senin izin var.
*
Beyaz da yakışır, önlük giyerdi,
Doktor civan derler, ilaç verirdi.
Köy kent demez, gezer yara sarardı,
Eski defterimde, senin izin var.
*
Fırınımız dardı, ekmekler azdı,
Diğer pastanede, çörekler hazdı.
Memur bey uğradı, ismini yazdı,
Eski defterimde, senin izin var.
*
Babam da söylenmiş, endişe ettin,
Uzun saçlı yârim, aklımı ittin.
Titreyen gönlümle, kaçmaya gittin,
Eski defterimde, senin izin var.
*
Kurumuş bir yaprak, koyup da kaçtı,
Mani düz diyerek, arayı açtı.
Okunan her cümle, hüzünü saçtı,
Eski defterimde, senin izin var.
*
Söz kesme töreni, teyzenler doldu,
İhtiyar dedeler, neşemiz boldu.
Telaşlı akraba, ırmağım oldu,
Eski defterimde, senin izin var.