Sararmadı daha dün kurduğum düş.
Eylüle bağlayıp denize attığım umut taze henüz.
Acı, pembe bir buluttan düştük birlikte.
Gözümü kapattım diye bilmedim sandı o da.
Yirmi saat önce vurmuş o serçeyi.
Belki de yanımdayken görmüş.
Ama ben susup o mavi buluta sürdüm gemiyi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta