Susmakla susturamazsın
İçini kemiren hezeyanları
Ummadığın Susan çığlık
Bendini aşar, ummana ulaşır
Söyleyemediklerin dökülür üzerine
Su içerken sus,
Yerince konuş, susma
İçerin yansa da sustuğuna
Gönül al, gönülsüz susama
Su gibi ol, sönmeyen ateşe
Susuz kalma, yürekte açan çiçeğe
Kuşların çoktan terk ettiği gökyüzü durağından,
kendime geç kalmış bir kalabalığım
Sabahın kör, sağır ve dilsiz pencerelerinde
Balkonlar sarkıyor içimin tarifsiz boşluğuna
Kimliği belirsiz bir hüznün sabıka kaydında
Tuzluyum, dalgalıyım ve alabildiğine kayalık
Dokundukça yakıyor aklımın su alan kıyılarını
Parmak uçlarımda yürüyen karıncanın suyaçlığı
Eskisi gibi tadın, tuzun yoksa
Yoklara karışmışsa varlığın
Aynalar aynasız, sözler sahipsiz
Bırakmışsa seni seninle; bir başına
Sen de çekip gitme
El çekmişse dost bildiklerin
Rüzgâra sordum seni,
Soluklandı, esmeyi bıraktı.
Zehrini kana kana içtim,
Şifası varsın sende kalsın.
Bir şiir yazmak istedim,
Biz seninle
iki yanlış kelimeyiz
Karanlıktan ay aydınlığa
Tan yeri; yersiz bir yudum.
İltica; kızıl hançer kınında...
Geçmişim tecrübe,
Anım hikaye,
Gelecek mayası geçmişin;
Az önce yazdım seni
Şimdi ezbere okuyorum
Ne kadar sürer bilmiyorum
Terk ettim ilim-irfan meclisini
Edepsiz ilim, buhran demek
Eşikte meşk eden dervişin izini
Sürmeyene, rahmet-i rahman gerek
Terk ettim gönülde nam kapısını
Kimseye ah etmedim ki,
Af dileneyim...
Halime, yanmadan
Ziyadesiyle şükrederim
Okumadan yazdım sizleri
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!