"Gülme" diyor bir gün, "gülersen karanlık ağlar"
Sarkıtır saçlarını bulutlardan masum kedi
Denizleri ters giyinmiş yalnızlıklar sokağında
Kırılır içimizdeki saatsiz cambaz
Tomurcuk gül açmışken
Etme, eyleme şikayet Gülizar
Dikeni gözümde, gül eylemişim
Ar gelmesin yürek, tomurcuk açar
Gönül dalında bülbül eylemişim
Meyve veren ağaç; taşlanır yüreğim
Yeter ki, yüreğin taş olmasın
Köklerin sağlamsa, merhametine engel olmayı beceremiyorsan üzülme sakın
İhtiyacın olan güneşi sevgin, yağmurları; gozyaşlarn hak ettiğin noktaya taşır yeter ki, ümitsiz olma...
Hava-dar mekansız tümsekler
Havasız hamında düşen yüksekler
Havanda dövülür, ali yürekler
Ateş külünde, köz sırda söner
Alem narı aşkın özünde döner
Hayatın varsa şifresi
Yalandır inkarda gerçeğin cilvesi
Doğrultamadan etinde kemiği
Batsın dünya, kıyıda batan gemi
Bilmenin bilgece esareti
Hayat seni benden aldı
Bilmem bende, ne kaldı
Yoktum, suretim yalandı
Gittiğin gün, güneşim yandı
Yandı su, asuman karardı
Her şey, sana dair
Tüm yokuşlar sana aittir
Sende biter
Yazılmamış senli sayfalar
Sana dair, seni söyler
Hiçbir şey değilim
Doğduğum gibiyim
Güneş, bazen doğacak;
Batsa da gün, masmavi olacak
Olmak için erken...
Kaybetmeden bulduğum,
Kimse değilim
Hiç kimse de kaybetmedim kendimi
Kimliksiz aidiyettir
Hiçlikte kefensiz Hürriyet için ebediyet
Hiç kimse de kaybetmedim kendimi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!