Ersoy Tümay Şiirleri - Şair Ersoy Tümay

ONURLU YAŞAMAK

Ayarsız zamanların yorgun şafakların da, yanık tenli ezgiler mırıldanırdık geceye inat
Voltalar atardık dipsiz kuyuların münvezi sokaklarında
Siper ederdik ruhumuzu keder kusarken yıldızlar avuçlarımıza

ÖYLE GÜZEL SEVECEĞİM

Kalbimin güzel telaşı
Seni güzel seveceğim
Gözlerinden akan yaşı

ÖYLE İŞTE

Hiçliğin içinde savruluyorum
Aldığım nefeste boğuluyorum
Duyulmaz feryadım çıldırıyorum

ÖYLE KIRGINIM Kİ

Öyle kırgınım ki
Her zerremde çoğalan bir yorgunluk
Ne bir dil yeter anlatmaya

ÖYLE VİRAN HAREBE

ÖZLEMİN KEFEN OLDU

İçimde buruk sancı, bilsen nasıl özlerim
Geceler yalan oldu, kan kusuyor gözlerim
Tükendi kelimeler, bitap düştü sözlerim

ÖZLEM SANCILARI

Sinsi baykuşlar tünüyor gecenin sessizliğine
Karlar yağıyor ak düşmüş şakaklarıma
Tenim buz, dudaklarım uçuk gecenin ayazında

PİŞMANIM SANA

Gülüşün aklımı aldı
Vuruldum yüreğim yandı
Düştüm bu aşk belasına
Kalbim ellerimde kaldı

SENCE

Beddua edemem tutmasın ahım
Yalnız sana hesap sorsun Allah'ım
Tutuşmuş yüreğim sönmüyor har'ım
Bu cana zul etmen hakmıdır sence.

SENİ SANA BIRAKTIM

Yargısız infaza hüküm vermeden
Ego'lu kibire yenik düşmeden
Sitemler içinde isyan etmeden
Bir bildiğin var deyip seni sana bıraktım