Ersoy Tümay Şiirleri - Şair Ersoy Tümay

İNSANLIK KALSIN

Keder hiç uğramasın,yönü kıble olana
Yüreğin de merhamet, kalbi iman dolana
Benden selamlar olsun, özü gibi kalana
Yarınki nesillere bizden, insanlık kalsın

KALMADI BENDE

Hüzünlü bir şarkı çalmayın artık
Akacak göz yaşı kalmadı bende
Ne olur ruhumu germeyin benim
Dayanacak mecal kalmadı bende

KARIŞTI

Her anım zifiri, gündüzler aymaz
Firari geceler, güneşim doğmaz
Mutluluk yabancı, bana uğramaz
Umut bulutları, yele karıştı

KENDİM BANA YABANCI

Ah benim deli gönlüm, mutsuzluğa abone
Mağlup oldu hislerim, isyankar doğan güne
Yüreğim eşsiz cevher, bulunmaz bir hazine

NASIL BİR VİCDAN

Daha ne istersin benden
Gönül isyan etti senden

NASIL DAYANSIN

Israrla mutluluk, teğet geçerken
Bi çare yüreğim, hüzün biçerken
Sancılar için,de, vahlar çekerken
Bilmem ki bu yürek, nasıl dayansın

NASILSIN SEVGİLİ

Nasılsın sevgili
Şimdi sen uzak diyarlarda ,
Hangi rüzgar okşuyor saçlarını
Hangi bulutlar çöreklenmiş üzerine

NEDİR BU HÂLİN

Neler oldu sana, nedir bu halin
Neden böyle buruk, bakar gözlerin
Kas katı kesilmiş, soluk ahvalin

NEREYE GİDİYORUZ

Tükeniyor insanlık, yüzlerde sahte maske
Herkes bir rol üstlenmiş, çirkef olmuş tüm sahne
Rabb'im hidayet versin, mahrum kalmış her kalbe

NE YAZAR

Kırıldı düşlerim, ümitler yorgun
Kurulu düzeni, vefasız bozdun
İncittin gönlümü, kalbi mi yordun
Sevdan ellerin de, dönsen ne yazar