Bir Gemi Kalkar Bu Limandan Bir gemi kalkar bu limandan, Yalnız… sessiz… kimsesiz… Yelkeninde umut yok, Rotasında sevgi yok, Kalbinde imam olmayınca Denizler bile olur çaresiz. Ardında yarım kalmış düşler, Kıyıda suskun bir hayat bırakır. Ne bir el sallar ardından, Ne de “dön” diyen bir ses duyulur… Çünkü insan, İmanını kaybedince Kendi içinde kaybolur. Dalgalar vurur güvertesine, Rüzgâr sorar: “Nereye?” Cevabı yoktur geminin… Pusulası kırık, Yüreği yorgun, Yolu karanlık ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!