Bir Gemi Kalkar Bu Limandan
Bir gemi kalkar bu limandan,
Yalnız… sessiz… kimsesiz…
Yelkeninde umut yok,
Rotasında sevgi yok,
Kalbinde imam olmayınca
Denizler bile olur çaresiz.
Ardında yarım kalmış düşler,
Kıyıda suskun bir hayat bırakır.
Ne bir el sallar ardından,
Ne de “dön” diyen bir ses duyulur…
Çünkü insan,
İmanını kaybedince
Kendi içinde kaybolur.
Dalgalar vurur güvertesine,
Rüzgâr sorar: “Nereye?”
Cevabı yoktur geminin…
Pusulası kırık,
Yüreği yorgun,
Yolu karanlı ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!