Erdem Gümüş 2 Şiirleri - Şair Erdem Gümüş 2

İçin sevdalılar, sevgiyi için,
Yıldız ol semâya, sevdiğin için,
Benim gibi yanıp, sen için için,
Erirsen bulursun, kendinde beni.

BENİ SULARA GÖMÜN


Bu son kirdir son yunuş, ha teyemmüm ha gusül.
Soğuk sıcak fark etmez, beni sulara gömün.
Zaten çıplak gelmiştim, buydu ilâhi usül,

BENİ SULARA GÖMÜN (2)

Sevda ateşten gömlek, kara bağrımda yanar,
Çöle saldı yâr beni, hârı kavurur kumun.
Her Leyla'nın Mecnun'u, çareyi çölde sanar,

BENSİZ

Aşka hayal kurmam, yâr senden sonra
Kurduğum her hayal, düş olur sensiz.
Sen de hayal kursan, yâr benden sonra
Kurduğun her hayal, boş olur bensiz.

BENZER

Bizimkisi iki gönül arası,
Ne Mecnun'a ne de, Kerem'e benzer.
Vuslatsız aşkların, sancı sara'sı,
Ne kansere ne de, vereme benzer.

BERİVAN

Ak koyundan kara süt damlarken oylum oylum,
Yastaydı kardelenler, ilaç oldu Berivan......
Ben babamın kızıydım,babam da benim oğlum,
Parmakla sağılmaya muhtaç oldu Berivan.

BEYHUDE GEZMEZ

Her mecnunun serde, bir Leyla'sı var,
Deliler çöllerde, beyhude gezmez,
Her andığı yerde, bir Mevla'sı var,
Veliler yollarda, beyhude gezmez.

Halkla alay edip, verme talkını,
Duyun beyler duyun, millet kaldırmaz.
Yetimin öksüzün, kulun hakkını,
Yiyin beyler yiyin, kilo aldırmaz.

Diyanet verince, fetvayı yalan,

Öyle bir baktı ki, mühür gözlerin,
Gönlüm vurgun yedi, fikrim zararda.
Şimşek mi çaktı ki? sihir gözlerin,
Aklım sürgün yedi, beynim firarda.

Gözgöze gelince, zihnim dağıldı,

BİLE

Yanlışa eğilip, doğrudan caymam
Dokuz köyden dahi, sürseler bile,
Eğrileri asla, doğrudan saymam
Defterimi dahi, dürseler bile.