Erdal Yayla Şiirleri - Şair Erdal Yayla

Gayret et sakın ha yılma,
Tembelliğe vurma koçum.
Pes edip cayandan olma,
Yorulsanda durma koçum.

Ne var ne yok bak bucakta,

Varsın ağır olsun dünyanın barı,
Sırtlayıp omzuma almışım bir kez.
Görenler diyor ki bir sersem arı,
Yaprağa, çiçeğe dalmışım bir kez.

Bülbüller gül için geçerler çölü,

Bugün gene beyaz giymiş, al giymiş
Baksana, ne güzel olmuş Malazgirt.
Vatansever canlar kaleye inmiş
Sanırsın insanla dolmuş Malazgirt.

26/08/2019 Erdal

Şu medyanın süslü-püslü her şeyi,
Gözümüzü boyuyorlar hemşerim.
susuyor bu işe ağası beyi,
Dibimizi oyuyorlar hemşerim.

Körpe bebeleri çizgi filimle,

NE HABER

Gidip döndün dayım oğlu,
Gittiğin yoldan ne haber?
Yaylada aldın soluğu,
Sert esen yelden ne haber?

Hem aciziz,hem müslüman,
Biraz kafa yormuyoruz.
Tıkınırız hiç durmadan,
Yiyor fakat doymuyoruz.

Dinimizin emri her an,

Güya araştırıp sonra!
Falana devam dediniz,
Şimdi çalın davul zurna,
Talana devam dediniz.

Sizde bulaşın pisliğe,

Eleyip duvara astım eleği,
Banada yedirdi felek keleği.
Gel al emaneti ölüm meleği.
Nefes bitti artık, bu son mısraydı.

Erdal

Bir elbise,dokuz metre,
Gördüm Allah diye diye.
Mezar denilen bir yere,
Girdim Allah diye diye.

Ne yazık bu sabah doğmadı Güneş,
Sonsuzluğa doğru battı Ozan'ım.
Başbuğ'a evlattı, Muhsin'e kardeş;
Ecel şerbetini tattı Ozan'ım.

Meyletmedi servet ile paraya,