Erdal Yayla Şiirleri - Şair Erdal Yayla

ATATÜRK'E SALDIRIYOR

Atatürk'müş şimdi moda,
Yoz bulanlar saldırıyor.
Kara kara ekranlarda,
Hız bulanlar saldırıyor,

Bırakmayın düzen-müzen,
Bozun gitsin, bozun beyim.
Para lazım diye toptan,
Birer ceza yazın beyim.

Kurtlar kuzuyla barıştı,

Bulut oldum, yağmur yağmur çağladım,
Göller anlamadı, bari sen anla.
Yaşlar döküp gizli gizli ağladım,
Seller anlamadı, bari sen anla.

Yok yere gül gibi sararıp soldun

BENİ BENİ

Bir mendil olayım Yârim elinde
Sürmeli gözüne sür beni beni.
Gül olam bahçenin has bir yerinde,
Her gelip geçende gör beni beni

Nisan ayı yağmurlu gün,
Böyle geldi geçti ömrüm.
Anamlaydım ben daha dün,
Böyle geldi geçti ömrüm.

BEN VERDİĞİM SÖZDEYİM

Eller yarin aldı sefaya daldı
Ben se kalem kaşlı bir çift gözdeyim
Ömür geldi geçti gayrı ne kaldı
Gören der ki doksandokuz, yüzdeyim.

Ellerini ver elime,
Ver de beraber kaçalım.
Feleğe takalım çelme,
Dur da beraber kaçalım.

Rehber tutup turnaları,

Sanma ki buralar hep sana kalır,
vakit dolar dolmaz ölünür beyim.
umud etme hesap yanına kalır,
Toprakta defterin dürülür beyim.

Kurulurda nizam bir milim şaşmaz,

BEYİMİZ

Halimize kimse değil oralı,
Yaramızı deşer durur beyimiz.
Makam bir tek onun oldu olalı,
Kene gibi şişer durur beyimiz.

Senin gibi bir arkadaş,
bulamadım öğretmenim,
Kimi zaman oldun yoldaş,
Bilemedim öğretmenim.

İnsanlarla hep barışık,