Erdal Yayla Şiirleri - Şair Erdal Yayla

Pişir yemeğini ,bak bu sondur,
Fırsatlar elden gitti gidiyor.
Şişir mideyi , keseyi doldur,
Fırsatlar elden gitti gidiyor.

Düşünme sakın bırak sen bizi,

Varsın ağır olsun dünyanın barı,
Sırtlayıp omzuma almışım bir kez.
Görenler diyor ki bir sersem arı,
Yaprağa, çiçeğe dalmışım bir kez.

Bülbüller gül için geçerler çölü,

Bakma sen böye atıp tutana,
koltuğa dava satanlar gördüm.
Aldanma seven çok olduğuna,
Bir an sonrası bıkanlar gördüm.

Erdal

Üstündeki kara kara bulutlar,
Bir Dağılsın hele gör memleketi.
Batıda keman, güneyde davular,
Bir Çalınsın hele gör memeleketi.

Malazgirt'im yeni baştan sarılsın,

Fazla sürmez bak aha,
Şimdi ya da sabaha,
Bunlar birgün hesaba,
Çekilir bak görürsün.

Demedi deme bire,

Yüce mevla kerimdir,
Yürü der de yürürüz.
Yanan lamba sizindir,
sönende görüşürüz.

Yok milletin önünde,

ortaksınız bu ara,
kucaklayı,götürün
Bitmez devlette para,
kaçırmayın,götürün.

Yanaştınız hırsıza,

Yolcu; bilirmisin bu güne kadar,
Kaç yolcu buradan gelip'te geçti?
Her geçen dönüpte sılaya bakar,
Kaç yolcu sinemi delip'te geçti?
Erdal YAYLA

Akıl almaz bunca işe
Aldırmadan gözde yaşa
Masadaki haram aşa
İki lafta biz edelim...değilmi

Arkamızdan sövenlere

Bugün de ben seni biraz;
Yorayım inceden-ince.
Neden bahardan sonra yaz?
Sorayım inceden-ince...Niyazi

Uzak durma yaklaş biraz,