Erdal Koca Şiirleri - Şair Erdal Koca

Yanım yörem karıştı ben hangi taraftayım
Öyle yabancıyım ki kendi kendime bugün
Sanki bir masal dağı sanki ta Araf’tayım
Öyle yabancıyım ki kendi kendime bugün

Bir harmanda tığ gibi savurmuş beni yaba

Ola ki yolun düşer…! Hani bin yılın başı
Nemli toprak görürsen ya da ıslanmış taşı
Sakın deme kim geldi niye dökmüş gözyaşı
Gelen benim…

Dünlerde aradım hep sen yaşarken yarını

Eğilmedim! Kırdılar hep
Ben o eski ben değilim
Değiştirdi birçok sebep
Ben o eski ben değilim

Hepsi gerçek yalan değil

Terk ettiler hep peş peşe
Ne zevk kaldı ne de neşe
Kırk yıldır yanan ateşe
Kar düşerse kor görürüm

Güneş doğar karlar erir

Kadehler meyi sever
Neyzenler neyi sever
Herkes bir şeyi sever
Ben yalnız seni sevdim

Yıldızlar ayı sever

Siz Türk’ün bayrağını çöpe atın çiğneyin
Şeyhe-Şıha tam biat, kiralık olsun beyin
İşinize gelince hak deyin hukuk deyin
… Vallahi inanmazlar! Müslüman der ki duysa;
… Müslümanlık bu değil ben yokum eğer buysa
*

İster gerçek ister masal
Kandır beni gönlümü al
Ara sıra bir haber sal
Bu garip de mutlu olsun
*
Sen, beni de düşün biraz

Dedim ki bu sahtekâr üçkâğıtçı düzenbaz
Sözde Müslüman ama içyüzünü bilen az
Dokuz yıl önce dedim: ABD’li bir papaz
Tefe koydunuz beni oynattınız o zaman
Biri bana anlatsın bunlar nasıl Müslüman
*

Sanki dersin bir çeşmenin akışı
Senin için gözlerimin bu yaşı
Gittiğin o yollardaki yokuşu
Çıkıyorum, çıkıyorum bitmiyor
*
Yokluğun aşılmaz bir Kaf Dağı da

Türklük ruhtu, islam beden
Böyle derdin hep, eskiden
Şimdi ne oldu da neden…
Bizi niye kandırdınız?

Bayrak inmez derdin, indi