Erdal Koca Şiirleri - Şair Erdal Koca

Yollarına bakıp boyun büksem de
Gel diyemem kahrolası gururdan
Gözyaşımı yüreğime döksem de
Sil diyemem kahrolası gururdan
*
Neye yarar gönül, bahçenle bağın

Sen bendeki yoksun çoktaki azlar
Sensin saçımdaki tel tel beyazlar
Yazın güneşimsin kışın ayazlar
Sen, yağmur öncesi sıcak gibisin
*
Sen akan nehirsin ben kuru gölüm

O gün kopacak kıyamet
Bir Fatiha bir de kamet
Tahtalıköy istikamet
Ve gelecek Münkir Nekir
Hesabı ver…! Hacıbekir
*

Bizim gardaş bu memleket
Hadi buyur... Küs bakalım
Haksızlığı yapan devlet
Hadi buyur… Sus bakalım

Hiç bakmadan uyruğuna

Bu: Müslüman olma demek değildir
Din-İman diyorsun… Halin ortada
Hele de emeksiz yemek değildir
Din-İman diyorsun… Halin ortada
*
Ey Müslüman, lamı cimi yok bunun

Gördüğüne aldanma kor ’un üstü kül kaplı
Ateş olmayan yerde duman tüter mi Halo
Sanki yaralarıma paslı bir hançer saplı
Ölmek şu ayrılıktan daha beter mi Halo
*

Hep aynıydım; otuzunda kırkında,
Olamadım hiçbir şeyin farkında,
Acı olan; beni, benim ırkımda…
Kandan olan hançerledi vesselam.

Büyük payı kim aldıysa yardımdan,

Hele hocam şunu bize anlat bir;
Mümin kime denir haramzade kim
Yanlış mı anladık yirmi senedir...?
Mümin kime denir haramzade kim
*
Apo’yla gerdeğe giren mi sence

Her kim ki bunlara diyorsa yalan
Türk’üm dese bile sonradan olan
Çorap söküğüdür geriye kalan
İlk sarı öküzü verince Hasan

Altı diyorduk ya..! Öyle değilmiş
Çıkardık içinden imanı Hasan
Hadisler yamulmuş ayet eğilmiş
Müslüman olmanın zamanı Hasan

Bu olan bitenler görünmez göze