Üstünde gelinliğin. tülden bir kar
Kalbin fokur fokur kaynayan bir nâr
Çevrende, senden doğmuş yavru dağlar
Eteğini sarmış yemyeşil bağlar
Kekik kokar, yaylaların bağların
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




her gördügümde Erciyas ruhumu hazzi ile doldurup bir kadin edasi ile cezbetmistir gönlümü...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta