Yoruldum artık kendimden
Kaçtım her gün bu şehirden
Yalan dolan her bir sözden
Düştüm artık ben gözden
Yordu hayat yordu dünya
Gece çöker yine sustu umutlar
Kaldı içimde kırılmış çocuklar
Yollar uzun, omzumda acılar
Yordunuz beni de zalim yıllar
Ne dost kaldı ne de eski anılar
Akrep ile Yelkovan
Akrep ile yelkovan döner durmadan,
Ömür geçiyor bir anda, anlamadan.
Yaşamak için geç, kalmaz çareler,
Ölmek için erken, biter hayaller.
Kapıyı kapattın, her şey bitti mi?
O güzel hayaller uçup gitti mi?
Sabret diyorsun, geçer diyorsun
Kalbimi yerinden söküp gidiyorsun
Beni zamana bıraktın ama
Yollar uzun, adımlar yorgun
Herkes bir telaş içinde, durgun
Gözlerde saklı binlerce hikâye
Koşuyoruz hep aynı gayeye
Zaman, sadece yaşadığımız bir an
Zaman akar bir su gibi
Dipsiz bir kuyu gibi
Geçmişin o derin izi
Bırakmıyor asla bizi
Yollar bitmez yürümekle
Yollar önümüzde uzayıp gider
Yıllar bir nefeste tükenip biter
Alışamadık biz geçen zamana
Hasret kalmışız o eski anlara
Dün sanki bugünmüş gibi taptaze
Sayfalar boştu başlarken yola
Zaman yazdı her şeyi mola mola
Gözyaşı damladı her bir satıra
Kaldı bizden sadece bir hatıra
En iyi yazar zamanmış meğer
Saçlar boya, dişler takma
Aynalara sakın bakma
Geziyorsun hep barlarda
Gözün kaldı kızlarda
Zampara zampara zampara
Karanlık çökerken sessiz odama
Hüzünler doluyor yine dünyama
Korkular sarıyor her bir yanımı
Sanki bir el tutmuş tüm canımı
Adım atmak zordur bazen ileri
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!