Neyine onun üflemek yaraya, iyileştirmeye!
Neyzen sanır kendini ve de büyük yara kendinden içre.
Alay eder hiç dizinin üstüne düşmemişçesine.
Koşmamışcasına mahalle aralarında,
Telaşsız.
Rahvan.
Vurmamış nalına da mıhına da dört nala.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta