Kanadı kırık kuş özgür uçamaz
Gönlümü kırıp ta üzme sevdiğim
Tutkuyla seven engel tanımaz
Kaş göz edip te üzme sevdiğim.
Seven üzmez ki sevdiği uşağı
Karanlık bir hiçlikten, fırladı ilk kıvılcım,
Logosun o sesiyle, yön buldu her bir adım.
Cevher kendi içinde, ararken öz sırrını,
Zaman büktü sessizce, dününün yarınını.
Sorgulayan bir akıl, düştü varlık peşine,
*I. KITA*
Sağıt yaramı Mevlam, öğütme canımın taşını
Zamanın değirmeninde damıt şu gözümün yaşını
Fani dünyanın yükü ağırca bindi sırtıma
Varlığın derin sızısını felsefeyle ben de aştım
Neden geldik bilmem yalan dünyaya,
Gözümüzü açtık derin rüyaya.
Hapsedildik ya biz o dar odaya,
Sorgular tüketti, bitti nefesim.
Zaman bir değirmen, ömrü öğütür,
I.
Zaman bir tezgahtır, insan bir ilmek,
Varlık şekillenir gizli nakışınla.
Evrenin sırrına ermektir bilmek,
Ruhun akıp gider kozmik akışınla.
Zihin bir labirenttir, çıkışı olmayan yol,
Bir gölge oyunuyuz, sahnede ne sağ ne sol.
Rahminde suskunluğun, yeni sorular doğar,
Cevapsız her bir çığlık, zamanı içten boğar.
Aynada çatlayan yüz, yabancı bir bendendir,
Seni düşünürken
yakarım tüm gemileri
bütün limanlar gemisiz kalır
Düşüncelerim de hep sen varsın
Issız gecelerimde
hayelerimin merkez kaç kuvveti sensin
Her kalp kendi şarkısını söyler
Söylerde bulamaz dengini
Vefalı yâr ise..
Son nefesine kadar bekler
Sevenini, sevdiğini, dengini.
Vefasız bir aşka düştüm
Ne yapsam ne etsem'de
Bu yürek seni unutamıyor
Hayır desede aklım
Kalbim ferman dinlemiyor
İlede sen diyor
Feryadım kendime elere değil
Sitemim kadere, elimde değil
Kar yağdı başıma, dilime değil
Düştüm ocağına ey vefasız yâr.
Söz(ü) söylerim zor mu dinlemesi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!