Milyonlarca insan tanıdım
Eski günleri aratmayan
Rüyalarımda yalnız seni görüyorum
Hayallerimdeki meleği aratmayan
Ardımda sen vardın sırrımda sen vardın benim
Bugüne kadar yalnızlığı tarihte bıraktırdın
Dünyalar bana düşmandı sanki
Yalnızlığım dostum olmuş iken
Dünyalar bana düşmandı sanki
Rüyalarım düşman olmuş iken
Hatıralarda boğuldum her defasında
Ne dermanlar aradım bu yolda
Dünya ne zormuş hayasızcasına
Hep takılı kaldım bu acıya
Dünya ne zormuş hayasızcasına
Hayat hüznün perçasıymış meğer
Kahramanmaraş'ın en yiğit insanı bilinen gencim
Dünyanın en bilinen insanı babası
Çocuklarını düşünen iyi yürekli adamın
Sesini Rock şarkısıyla duyuran adam
Yüreğimin sesini dört bir yana duyuran adamı
Ne feryatlar da kaybolmuşum
Düşman selinin içinde
Öylece kan dökmüşüm
Düşman selinin içinde
Hayat hep böyle mi olacaktı
Olmuyor yapamıyorum baba
Eksik yanım kanarken
Tutunamıyorum artık umuda baba
Eksik yanım kanarken
Evlatlık mıyım diye düşünür oldum
Bir sevgim vardı ona karşı
Tanımadan bilmeden
İsmini bile duyunca ağlamaktı
Tanımadan bilmeden
Atatürk bu sevgimin parçası
Ne endeşi ettim
Şu dağların arkasında
Korkusuzca koşan destanım
Korkarım endişelerimin arkasında seni alacaklar diye
Dikenli gülüm oldun
Düştüm aşağılanma çukurunun en dibine
Alay edenlerinin çok olduğu bir gecede
Bir hayatın kahrını çeker idik her günde
Bu aşağılanma da neyin nesi bilir misin
Ağlamakla yetine bildi yorgun yüreğimiz
Dik duramadım be anne
Köpek sandılar yanımdan geçerken
Kısa demesinden çok köpek demeleri dokundu be anne
Yandı onlar her böyle alay ettikçe yüreğimden
Dışarıya bile çıkamaz oldum utancımdan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!