Dik duramadım be anne
Köpek sandılar yanımdan geçerken
Kısa demesinden çok köpek demeleri dokundu be anne
Yandı onlar her böyle alay ettikçe yüreğimden
Dışarıya bile çıkamaz oldum utancımdan
Alay edecekler diye korkudan kapadım kendimi
İçin için ağladım engelimden utancımdan
Anne isyan etmek istemedikçe isyan ettirdiler bana
Yapamadım anne tutunamadım o dala
Yenemedim geçemedim zalim bir dünyada engelimi
Canım yanarcasına iğrendim o kısacık hayatımda
Olmuyor anne yorgun hissettikçe yüreğim olmuyor
Yüreğimden alev fışkırırcasına canım yanar anne
Dışlandıkça neden doğdum ki diyorum kendime çaresizce
Engeli aştığım geçtiğim günü hayal eder oldum sadece
Korkuyorum anne alay edilmekten dışlanmaktan korkuyorum
Ne yaparsın anne buda benim kaderimmiş deyip susuyorum
Alay edilmekten dışlanmaktan korkmuyor gibi yapıyorum
Kızarmış gözlerime rağmen ağlamıyor gibi yapıyorum
Korkularımla yalanımla gizliyorum anne acımasınlar istiyorum bana yalan söylüyorum
EngelsizRuhum_
Engelsiz RuhumKayıt Tarihi : 14.7.2025 13:07:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!