İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Ne hüzünlü bir yürek sesi! Biraz beçare, biraz da "geç" kalınmışlığa sitem eden imgeler.
Oysa, tutunmak gerek ışıltısına güneşin; dinlemek gerek çağlayan nehirlerin sesini ve adımlamak gerek gözün dokunduğu yolları, ki zamansız ölmesin düşler ve umutlar, diyorum...
İçtendi, samimiydi ve duygu yüklü bir seslenişti.
Dokunaklı kaleminizi ve sizi kutluyor ve teşekkür ediyorum, Ercan bey.
Saygılarımla.
Şiir gibi harika bir yorum.. Teşekkürler.. Emeğinize sağlık. Sağolun Varolun
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta