Ender Selvi Şiirleri - Şair Ender Selvi

mavi mazidir özlemdir her daim
ve yaşanası ümitlerin sembolüdür
mavidir adı gibi.
her daim insanı mazisine götürür
tıpkı semadaki bulutlar gibi kara toprağa sarılır
ama hiç yüz vermez toprağa

Issız cadde kenarların da,kaldırımlar döner
Kinayeli bakışlar la,o eşsiz siyahi gözler
Tepe lambası loş yanan,dikili direkler
Yanında eşlik eden,bilinmeyen gölgeler
Bizim kaldırımların sokaklarıda döner

daragacında kefenim salınıyor ay yüzüm
isyanlar mabedimde kin doluyor bal yüzüm
ihtiras ateşi yakıyor beni ey nacar ömrüm
al yüzümden kin akıyor ey gam yüzlüm....

haktaniyet ararken bitap düştüm hükümlere

adına şiirlermi yazmadım,sayfa sayfa


şarkılarmı söylemedim.nakarat nakarat yanlızlıgımda

kimin umurunda.............! kimin
seninmi benimmi,niçin vede ne hakla,beni buhale atıp gittin......

dost bilmişlerim bu hale koyupta gitti,uzaklaştı birer birer..
nerde samimiyet iksirlerindeki vaatlerin..
şimdi yanlızlıklar içinde avareyim

dur gitme dur allah aşkına ne olur
içimdeki aşktan benide sevdanla yoğur
koy veripte gitme dur benide aşkınıda inciltme ne olur
dur ne olursun benim sevdamı sevdandan alı koyma ne olur

bekle anlat derdini salına salına kıymetli prensine

kimi aglar ahde vefa olmayan ellerde
kimi neşe saçar aglanacak haline
kimi unutmak için acıları içer zehiri şerbet diye
kimi sevincinin kıymetini anlamaz bile bile
kimi zorlanır hayatı ahengi ile beraberce kimi ahengindeki mutlulugu bozar acizliği ile
kimi perişan olmuş kalbine çektirir zorla işkence

ben ve sen,biz ve siz hangimiz
evet biz kimiz
kiniz,nefretiz,öfkeyiz
evet ya siz kimsiniz
sevgimi aşkmı yanlızlıkmı
hanginiz,yada hangimiz

tarabyadan baktım sana gizli, gizli
ihtişamına vuruldum ey bogaz içi
ışıklar altında kaldırmışsın ölü denizi
ayazın altında ısıttın içimi
dalgaların vuruyordu alkışlar gibi
güzelligine vuruldum ey istanbul

sızlayan yürekte,benim hislerim

dillenmez nameyi, söyler sözlerim

ızdırap misali yanar,mecalim