Çocukken çok severdim ben de her çocuk gibi
Patates kızartmasını, hamburgeri
Şeker şeker tadan teneke kolaları
Gün sayardım damaklarımla buluşsunlar diye
Şimdi ağzıma attığım her lokma
Çöp kutumda
Çocukken her çocuk gibi, bayılırdım televizyon izlemeye
Bağdaş durup dibine dibine girerdim
En yakından piksellerini bile seçerdim
Saat sayardım sevdiğim diziler gözlerimle buluşsunlar diye
Şimdi gördüğüm her ekran
Yırtıp atacak gibi retinamı
Çocukken korkardım mezarlıklardan, ölülerden
Korkardım bir gün gölgelerim de oralarda yatacak diye, sakınırdım onları
Ödüm kopardı ölümün fikrinden bile
Şimdi bir gün bile gidememekten korkuyorum mezarlığa
Merak etme, elbet yatacağım yanında
Baba
Melodi Yalçıner
Kayıt Tarihi : 13.11.2026 03:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Şair babasının kaybının ardından yazmıştır.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!