Sensiz kaç sene oldu saymadım,
Baksana yirmi birimde yaşlandım,
Seni bir türlü aklımdan atamadım,
Yerini hiçbir şeyle dolduramadım.
Vardı bir zamanlar güzel hayallerim,
Bu yangın söndü, külleri bile yok,
Karanlık içimde kurmuş bir oyuk.
Ne yıldız tutar gecemin elinden,
Ne gün doğar, ne vuslat, ne şafak.
Ey aşk yalanı, sus artık yeter,
Bir yük çöker omzuma, taşır mı beden?
Geceler de sırtımda bir hançer zaten.
Ümidim çatlak bir bardaktan akar,
Ölüm davranıyor bana çok cüretkâr.
Toprak çağırır beni; der ki bitecek derdin,
Sen gittin ya gideli yardan,
Koptu içimde koca bir boran.
Durmadı ruhum çıktı candan,
Kendime bir seni bildim canan.
Kurudu gönlümde ektiğin fidan,
Gönlümdeki yangınla beklerim seni,
Geceleyin yıldızlar ah eder beni.
Nasıl çıkar gönlümden aşkının izi,
Hasret vurur kalbime her dem seni.
Düşlerimde yürürsün, içim titrer,
Bu karanlık, bu sessizlik, bu yoksunluk benim,
Bir boşluk ki göğsümde uçurumlardan derin.
Sen gittin, zaman durdu; akmaz oldu nehirler,
Bir avuç küldür şimdi hatıralar, yazdığım şiirler.
Gözlerin vardı ya hani, karanlıkları delen,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!