Bir karanlığın içindeyim ,
Buralar soğuk ve sessiz.
Bir uçurumun kenarındayım,
Dibi aşkımız gibi sonsuz .
Körüyüm ben gecelerin,
Bir gülüşün eşidir bin güneşin,
Gözlerin anımsatır yıldızları,
Güzelliğine yetiremem satırları,
Bu kalbimin sahibi sensin.
Gülüşün bahardır, açar çiçekler,
Çığlıklarım içimde cığ oldu,
Konuşmaya halim kalmadı,
Attıkça göğsüme acı doldu
Hiçbir söz yaramı sarmadı.
Yirmimde yağdı saçlarıma kar,
Bu soğuk havada,
Rüzgarın delilerce estiği,
Kar tanelerinin teker teker,
Evini...
Bulutları terkettiği günde,
Belki içim soğur diye çıktım dışarı.
Yokluğun bir kış gecesi kadar sert,
Ruhumda bir fırtına, kalbimde dert.
Adını anarken titrer sesim,
Hasretinle dolup taşar nefesim.
Gökyüzü ne kadar siyah olsa da,
Hayat dediğin dört harfmiş,
Ev dediğin yer, ev değilmiş.
Kimse senin gibi değilmiş,
Unutmaksa tamamen yalanmış.
Her sabah yorgun uyanmak var şimdi;
Düştüm bir kara sevdaya,
Nasıl çıkarım içinden bilemem.
Sana bakınca kendimi görüyorum,
İçine bakınca tüm güzellikleri,
Gözlerine bakınca huzuru görüyorum.
Belki de gözlerini bu yüzden çok seviyorumdur...
Yağmur iner geceye, yürek yaralı,
Sessizliğin içinde feryat aralı.
Bir damla gözyaşı, bin damla hüzün,
Sevda ateşinde küllenmiş yüzüm.
Yüreğim titrer, gelince aklıma gözün,
Bir yıldız kaydı, dilek tutmadım,
Tutsam da bir sonuca varamadım.
Gözlerimden giden ışığı aramadım,
Şu yükleri omzumda taşıyamadım.
Sen gittin ya, hayallerim öldü,
Durdu zaman o demde, sustu her bir sada,
Kalbimize bir kor düştü, çöktü hüzün ovaya.
Bayrak bile eğildi matemden yana yana,
Ey ulu er, sensiz yurdum kaldı derin bir yasta.
Emânetin baş tacı, hıfzederiz can ile,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!