Bilmem ki nasıl da bağlanıp kaldım?
Yeniden aklıma gözlerin düştü.
''Kahrolsun! '' diyerek sonunu buldum,
Bir daha aklıma gözlerin düştü.
Ben sevdasız kaldım aşkı severken,
Kaderime mühür vurdun
Eşiğime mezar kurdun
Kapıma hep hayalinle
Sessiz sesiz gelen oldu
Gelen oldun, gelen oldun
Bir bedende bin yüzü saklar da belli etmez,
Yüzünde başka suret nice var insanoğlu.
Yedi iklim gezer de kendine yolu düşmez,
Kendi yükünden kaçmak ne de zor insanoğlu.
Kül savrulur rüzgârla gökte solgun kar olur,
Giden değil, kalanın ömrü intizar olur.
Bir bakışın ardından gece biraz dar olur,
Kalp, adını duyunca eski bir mezar olur.
Sesin bana varmadan,
Dudağımda söz dondu.
Elin bana değmeden,
Sevda avcuma kondu.
İçimdeki uzak yar…
Duvarımda gün solarken,
Sakladığım beni gördün.
Yıkıntıma kar dolarken,
Taşlarımdan sabah ördün.
Dokunuştan bile kaçtım,
Gözlerin akşam gibi, derin, ürkek ve serin.
Bir bakışınla değişir, içimde mevsimlerin.
Sesin değse ruhuma, güller uyanır dilden.
Gece, siyah bir kandil gibi sarkar sahilden.
Ayağımın alnına
Çıktıkça düşüyorum
Cehennem ateşinde
Yandıkça üşüyorum
Zaman durdu yaşladım
Ne sessiz bir uyanış,
Ne çığlıklı bir sondur.
Tanrı'ya bu yakarış,
Hayattaki oyundur.
Mazhar olunmaz sırdır,
Taşar gece içim yanar
Adın düşer kanım donar
Her vedada canım kanar
Külüm bile seni arar
Yangın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!