İnsanoğlu Şiiri - Emre Sarıkaş

Bir bedende bin yüzü saklar da belli etmez,
Yüzünde başka suret nice var insanoğlu.

Yedi iklim gezer de kendine yolu düşmez,
Kendi yükünden kaçmak ne de zor insanoğlu.

Elin zerre ayıbın dağ edip de büyütür,
Kendindeki çölleri yok sayar insanoğlu.

Kırk yıllık dostluğunu bir söz ile çürütür,
Mezar taşın kucaklar kan ağlar insanoğlu.

Toprakta bir tohumdur bilmez neye gebedir,
Kışın içre saklanan bir bahar insanoğlu.

Aradığı hazine kendi öz gönlündedir,
Kendi yaptığı puta hep tapar insanoğlu.

İnsanoğlu, insanoğlu... Kimin kızı, kimin oğlu?
Ne bilirsin sen kendini, sana çıkmaz senin yolu.