Bir ömre vatan sığdı, bu yasa sığmadı çağ;
On Kasım’da eğildi, gölgenle büyüyen dağ.
Atatürk, kabrindeki, topraktan ağır hicran;
Türk, öksüz kaldı o gün; yetim kaldı bu vatan.
Toprak seni alırken, bize kaldı istiklâl;
Tabutuna eğildi, yükselttiğin o hilâl.
Atatürk, dokuz beşte, ihtiyarladı zaman;
Türk, öksüz kaldı o gün; yetim kaldı bu vatan.
Bir milletin ömrüne, ömrün oldu bir bedel;
Bizi senden ayırdı, sana yenilen ecel.
Atatürk, sen giderken, çocuk kesildi cihan;
Türk, öksüz kaldı o gün; yetim kaldı bu vatan.
Yasınla eğilen baş, tanımaz hiç esaret;
Bizi ayakta tutan, senden kalan cesaret.
Bir ölüm, Atatürk’üm, her yürekte bir isyan;
Türk, öksüz kaldı o gün; yetim kaldı bu vatan.
Kayıt Tarihi : 10.10.2026 15:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!