Aşkın aldı benden beni
Bana seni gerek seni
Ben yanarım dün ü günü
Bana seni gerek seni
Ne varlığa sevinirim
Devamını Oku
Bana seni gerek seni
Ben yanarım dün ü günü
Bana seni gerek seni
Ne varlığa sevinirim
Herhangi bir Nisan sabahı İstanbul'da gözlerimi açtım hayata. Yaşamak bir erdemdi, tabii ki «hayat» kelimelerin yükünden azade kalınca böyleydi bu ve masallar can bulup cananı sununca insana.. Yaşam tezgahında eğleştim ömrümce, yontulma isteği miydi bu yoksa bir zevk miydi benim için? Hatırlamıyorum artık, çoğu şeyin yanı sıra kendimi bile. Sadece yaşamın gözlerimi alan o muazzam parıltısı, bir o kaldı hayalimde. Zira hayal oldum ben de...
