EMRE AYBARS HAYATI
Herhangi bir Nisan sabahı İstanbul'da gözlerimi açtım hayata. Yaşamak bir erdemdi, tabii ki «hayat» kelimelerin yükünden azade kalınca böyleydi bu ve masallar can bulup cananı sununca insana.. Yaşam tezgahında eğleştim ömrümce, yontulma isteği miydi bu yoksa bir zevk miydi benim için? Hatırlamıyorum artık, çoğu şeyin yanı sıra kendimi bile. Sadece yaşamın gözlerimi alan o muazzam parıltısı, bir o kaldı hayalimde. Zira hayal oldum ben de...
Apansız uyanırsan gecenin bir yerinde
Gözlerin uzun uzun karanlığa dalarsa
Bir sıcaklık duyarsan üşüyen ellerinde
Ve saatler gecikmiş zamanları çalarsa
Bil ki seni düşünüyorum
Devamını Oku
Gözlerin uzun uzun karanlığa dalarsa
Bir sıcaklık duyarsan üşüyen ellerinde
Ve saatler gecikmiş zamanları çalarsa
Bil ki seni düşünüyorum




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!