ve gövden ilençlerin baba evidir artık
kuş yedin, kuş olmadın. kalbini parsa bırak
taştan bir adam öldün sende sönünce acı
yüzün jiletler yuttu ve fakat kazınmadı
çehreni yırta yırta kaplandığın mozaik
çoklar diye korkmadın ama savaş kalmadı
kendini ayırdığın gün bu işte kamudan
yakın meyveler yasak, uzak hissediyoruz
güzün solgun elini değdirdin de bahtıma
geç gelmek huyundan mı yeşil taraklı nevruz
bir oyun olsun adın dizlerin kandan mühür
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!