Seni özlediğim kadar Yaşasaydım; ölümsüzlüğün adını aşk koyardım
İki kalbim olsaydı tek kalple yaşardım
Ve diğerini acını çekmek için ayırırdım
+Uzaksın ama bana herkesten yakınsın!
Çelişkiye bak.
-Kalpteki birimler, ölçüler her zaman sayısala zıt.
Mesela,
Sevgi iki kişilik olunca, paylaşılınca, bölüşülünce büyür.
Uzaktaki, aradaki mesafeye rağmen yakınmış gibi görünür.
Sessizlik büyürken duvarlarda,
Zaman ağır aksak akar rüyalarda.
Bir sandal gibi salınır insan,
Kendi içinde, kimsesiz limanlarda.
- Beni bir cümleyle özetle, dedi?
- Sen "Mutluluk" başlığında bir roman kitabı gibisin ama içeriği hazin hikayelerle dolu, dedim.
- İnsanlara mutlu görünmek onlara derdini anlatmaktan daha kolay olduğunu derler.
Ne kadar çok mutlu olduğumdan bahsediyorsam işte o kadar az mutluyum demek.
- Her insan birer kitap gibidir, karşı taraf bu kitabı ne kadar sevdiğini ona nasıl davrandığını belli eder.
Ya okur da bir şey anlamaz yıpratır umursamaz sonra alır da rafa atar ya da anlamak istediği gibi anlar bir daha okumaz sadece yanında saklar.
İnsanoğlunun yapısında var sanki
Hep bir yerlere gitme telaşı içinde
Aslında geç olmadan
canımızın yarısını bulsak
Bulmuşken de bir yere gitmesek
Kimseyle de yol yarışına girmesek
~~~
Sanki insanoğlu birçok gözle ağlamak istemiş,
Bunun için de yazmayı keşfetmiş.
Kalemden mürekkeple damlayan kelimeler yazmış.
Ve gözyaşı da ona karşmış sayfalara süzülerek dökülmüş.
Hüznü de daha derin hissetmek istemiş işte o zaman şiirini yazmış.
Hayaller istasyonunda beklerken
Yine geçmişin hüzünlü deryasına daldım
Duran trenin puslu camında bakarken
Eskiden ne mutluymuşum
Ne çok sevmişim seni diye düşündüm
Tekrar bulmak ümidiyle
Bir de her akşam gün batarken
Sahilleri beraber gezmek isterdim
Taklitimizi yapan sevgililerin
Fotoğraflarını süslemek isterdim
Beraber yaşlanıp
Daha çok sevdalanmak isterdim
İyi ki girdin hayatıma
İyi ki yerleştin kalbime
Sana kalbimde bir ömür boyu iyi bakacağıma,
Söz verdim kendime
İyi ki açmışsın bana kalbini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!